monoide

Kitap okumak, birçoğumuz için bulunduğumuz yeri terk edip başka bir yerde, başka insanlarla olmak anlamına geliyor. Özellikle çok iyi yazılmış bir roman veya hikaye kitabı okuduğumuzda bu his ister istemez bizim aklımıza ve kalbimize yerleşir. Çünkü bulunduğumuz yer bizim rutinimiz olurken, okuduğumuz kitabın sayfasını açıp farklı bir hava koklamak bizim için macera olur. Özellikle şu salgın döneminde kitapların bir kez daha ne kadar önemli olduğu anlaşıldı. En azından ben öyle düşünüyorum. Hatta kitap satış sitelerine şöyle bir göz atıyorsanız (benim her gün yaptığım bir görevdir bu) birçok kitabın satışının tükendiğini görürsünüz. Özellikle klasik romanların ve öykü kitaplarının satışları patlama yapmış durumda. Bunun en büyük nedeni, bu eserlerin ağızdan ağza yayılan namları olsa gerek. Zira on yıllardır elden ele uğrayan dünya klasikleri ve yerli klasikleri okunmak için hala ilk tercih edilen kitaplar oluyorlar. Ben de özellikle son aylarda dünya klasiklerine sarmış durumdayım. Gen...

Frankenstein, 200 yılını doldurmuş bir kitap. Düşünsenize 200 yıllık bir kitap bugün hala ellerinizle ve gözlerinizle buluşuyor. Elbette bunun tek örneği Frankenstein değildir. Fakat bu kitap beni öylesine etkiledi ki, kendimi klavye başına oturup kitap hakkında bir şeyler yazmakla görevli hissettim. Birdenbire üstüme böyle bir misyon yapıştı. Doğrusunu söylemek gerekirse Frankenstein’ı okumaya başlamadan önce beni bu kadar derinden etkileyeceğini ve düşüncelere zerk edeceğini hayal etmemiştim. Bunun en büyük nedeni de kitabın “Korku Klasikleri” adı altında satılıyor olması. Zira korku türüne her zaman birkaç adım geride durmayı tercih etmişimdir. Tabi ki bu söylediğim “yeni yetme” korku kitapları için çoğunlukla. Kültleşmiş korku romanlarına veya filmlerine böyle bir yargıda bulunmayı doğru bulmuyorum. Çünkü onlar özgün olanlardır ve bugünün birçok korku türündeki eserlerine ilham olanlardır. Her ne kadar ilham olmuş olsalar da eli yüzü düzgün korku temalı edebi eserler veya sinematik...